บทที่ 88 .

“กูไม่ว่าง”

“แต่ตอนนี้เธออยู่หน้าห้องทำงานคุณเลอสรร ยืนข้างๆผมนี่แล้วครับ เธอมารอพบตั้งแต่เช้าแล้ว”

“shitt!!!” เขาสบถเสียงเบาก่อนจะกรอกสายตาขึ้นบนอย่างอึดอัด

“เห็นเธอบอกว่าจำเป็นจริงๆ”

เขาเงียบทำเหมือนไม่ใส่ใจใคร่รู้ แต่ทว่าเงี่ยหูฟังอย่างตั้งใจด้วยรู้ว่าเลขาต้องบอกอยู่แล้ว             

    ..จำเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ